วงการแพทย์สุดเศร้า! โควิด-19 คร่าชีวิตหมอใจบุญรักษาคนยากไร้ แจกข้าวสารฟรี

วงการแพทย์สุดเศร้า! โควิด-19 คร่าชีวิตหมอใจบุญรักษาคนยากไร้ แจกข้าวสารฟรี “นพ.ประยูร ภคเมฆานนท์” หรือหมอเล็ก เจ้าของคลินิกที่ป่าตอง จ.ภูเก็ต หลังป่วยติดเชื้อโควิด-19 นานนับเดือน ญาติ เพื่อนร่วมรุ่น คนไข้ร่วมไว้อาลัย

นับเป็นความสูญเสียของวงการแพทย์อีกครั้งหนึ่ง เมื่อบุคลากรทางการแพทย์เสียชีวิตจากโรคโควิด-19 ไปอีกหนึ่งราย นั่นก็คือ นพ.ประยูร ภคเมฆานนท์ หรือหมอเล็ก เจ้าของคลินิกที่เปิดรักษาให้คนยากไร้ฟรี รวมทั้งแจกข้าวกล่อง ข้าวสารให้ประชาชนที่ได้รับความเดือดร้อนจากผลกระทบการระบาดของโรคโควิด-19 มาตั้งแต่ระลอกแรก โดยหมอเล็กป่วยติดเชื้อโควิด-19 เมื่อช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา หลังจากนั้นเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลป่าตอง และส่งต่อไปรักษาที่โรงพยาบาลวชิระภูเก็ต เนื่องจากมีโรคประจำตัวคือ โรคเบาหวาน เชื้อไวรัสลงปอด และต่อมาญาติและเพื่อนๆ นำตัวไปรักษาต่อ รพ.สงขลานครินทร์หาดใหญ่ ก่อนสิ้นใจอย่างสงบเมื่อวันที่ 2 มิ.ย.ที่ผ่านมา ทำพิธีฌาปนกิจที่วัดโคกนาว อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา โดยมีญาติที่ใกล้ชิดร่วมพิธีจำนวนหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม หลังจากหมอเล็ก เสียชีวิต เพื่อน และคนรู้จักต่างก็เข้าไปโพสต์ข้อความแสดงความไว้อาลัยให้หมอเล็กจำนวนมาก เนื่องจากหมอเล็ก เป็นที่รักของคนในครอบครัว เพื่อนฝูง รวมทั้งคนไข้ และชาวบ้านในจังหวัดภูเก็ต เช่น นายแพทย์ ศักดิ์วุฒิ รัตตานุกูล ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมรุ่นได้เขียนบทกลอนเพื่อนไว้อาลัยแด่หมอเล็ก โดยมีใจความว่า

“อาลัย นายแพทย์ประยูร” เช้าวันที่ 2 มิถุนายน 2564 ได้รับแจ้งทางไลน์ว่า หมอเล็ก นพ.ประยูร ภคเมฆานนท์ แพทย์ ม.อ.รุ่น 8 เพื่อนรักร่วมรุ่นของผมที่ทำงานอยู่ภูเก็ต ติดเชื้อโควิด-19 ลงปอด ถูกส่งตัวไปรักษาตัวที่ รพ.สงขลานครินทร์ หลายวันมาแล้ว ได้จากไปอย่างสงบ

คุณหมอเล็ก เปิดคลินิกส่วนตัวที่ป่าตอง อ.กระทู้ จ.ภูเก็ต ช่วงการระบาดของไข้โควิด-19 รอบแรกนั้น คลินิกคุณหมอได้ปรับเป็นโรงทาน แจกข้าวสารถุงให้คนที่ได้รับความเดือดร้อน แต่ละวันมีคนมาเข้าคิวรับข้าวสารเป็นจำนวนมาก ติดต่อกันนับเดือน ระยะหลังที่การระบาดของโรคเริ่มคลี่คลาย คุณหมอได้พยายามโปรโมตการท่องเที่ยวของจังหวัดภูเก็ต ด้วยการเดินทางไปถ่ายภาพมุมสวยๆของจังหวัดนำเสนอผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว มีคนเข้ามาชมจำนวนมาก และแชร์อย่างแพร่หลาย

ทุกวันตอนเช้า เพื่อนๆ ในกลุ่มไลน์แพทย์ ม.อ.รุ่น 8 จะได้ชมภาพสถานที่สวยๆ และ ภาพที่คุณหมอไปร่ายรำไท้เก๊ก ออกกำลังกายตามชายหาดป่าตองและหาดต่างๆ วันนี้ ไม่มีเพื่อน ไม่มีภาพเหล่านั้นอีกแล้ว ผมจึงขอเชิญเพื่อนๆ ทุกท่าน ร่วมส่งเพื่อนสู่สุคติ ด้วยความอาลัยยิ่งกับบทกลอนที่เขียนขึ้นจากใจ

#ขอให้เพื่อนๆ ทุกท่านปลอดภัยจากโรคร้ายนี้ครับ

“แสนใจหายสุดละห้อยเศร้าสร้อยหนัก

เมื่อเพื่อนรักจากไปไม่เหลียวหลัง

สุดขมขื่นเหมือนมิฟื้นตื่นภวังค์

ยากจะยั้งน้ำตาพร่าไหลริน

เคยร่วมเรียนร่วมเล่นเป็นเพื่อนเที่ยว

เคยกลมเกลียวแนบสนิทเป็นนิจสิน

เคยต่างลาไปตามทางต่างชีวิน

แต่มาสิ้นเพราะโรคภัยในป่าตอง

ครั้งโรคร้ายกรายกล้ำในย่ำแรก

เพื่อนก็แจกข้าวสารเจือจานผอง

คนยากไร้ได้ต่อลมสมใจปอง

แต่พื่อนต้องวิปโยคเพราะโรคนั้น

เคยตื่นไวไปชายหาดวาดความหวัง

โชว์พลังรอพลิกฟื้นคืนความฝัน

หาดจะคึกตึกที่ร้างสว่างพลัน

โรคน่าพรั่นจักสลายมลายไป

เจ้าไวรัสเหี้ยมโหดเหมือนโกรธหนัก

มีชนักก่อกลแต่หนไหน

จึงอาฆาตมาดร้ายให้กลายไกล

เหลือทิ้งไว้แต่ความดีที่มีมา

ดวงวิญญาณโปรดรับรู้ผู้อยู่หลัง

ร่วมจิตตั้งมุ่งมาดปรารถนา

ขอไปสู่สุคตินั้นสวรรคา

ไห้โหยหาความเป็นเพื่อนไม่เลือนราง”

นพ.ศักดิ์วุฒิ รัตตานุกูล

2 มิถุนายน 2564

อย่างไรก็ตาม หลังจาก ศักดิ์วุฒิ รัตตานุกูล โพสต์ข้อความดังกล่าวพบว่ามีคนเข้าไปแสดงความคิดเห็น และร่วมไว้อาลัยให้กับหมอเล็กจำนวนมาก